Δράκοι

Από Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου - Game Of Thrones GR
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Νταινέρυς και ο Ντρόγκον στην αρένα του Ντάζνακ - by Marc Simonetti ©

Οι δράκοι είναι μαγικά πλάσματα, που έζησαν στις ηπείρους του Γουέστερος και Έσσος, και μέχρι πρόσφατα ήταν κοινή πίστη ότι είχαν εξαφανιστεί περισσότερα από εκατόν πενήντα χρόνια πριν. Τα μόνα ίχνη δράκων που είχαν απομείνει ήταν σκελετοί και δρακοαυγά που θεωρούνταν απολιθωμένα, μέχρι που η Νταινέρυς Ταργκάρυεν κατάφερε να εκκολάψει τρία από αυτά.

Δράκοι σε μάχη – by Tomasz Jedruszek]. © Fantasy Flight Games
Ένας δράκος του Οίκου Ταργκάρυεν πολεμάει στο πεδίο μάχης – by Tomasz Jedruszek. © Fantasy Flight Games

Εμφάνιση

Οι δράκοι είναι φολιδωτά ερπετά με δύο πόδια και δύο φτερούγες. Χρησιμοποιούν τα φτερά τους σαν μπροστινά πόδια όπως οι νυχτερίδες, αν και σε κάποιες εικονογραφήσεις του Τραγουδιού της Φωτιάς και του Πάγου εμφανίζονται με τέσσερα πόδια και ένα ανεξάρτητο ζευγάρι φτερά. Έχουν κοφτερά δόντια και νύχια, δερματώδη φτερά,μακριούς λαιμούς και ουρές και αγκαθωτά λοφία που διατρέχουν την πλάτη τους. Ως νεοσσοί, έχουν περίπου το μέγεθος μιας γάτας, μα συνεχίζουν να μεγαλώνουν και μπορούν να φτάσουν σε μεγέθη αρκετά μεγάλα ώστε να καταπιούν ένα ολόκληρο μαμούθ. Τα γυαλισμένα κρανία των δράκων των Ταργκάρυεν μοιάζουν φτιαγμένα από αστραφτερό όνυχα και τα δόντια τους σαν κυρτά μαχαίρια από μαύρο διαμάντι. Τα οστά τους είναι μαύρα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σίδηρο. Το Δρακοκόκκαλο είναι περιζήτητο υλικό.


Οι τρεις δράκοι (μικροί ακόμα) Ντρόγκον, Ραίγκαλ και Βισέριον από τη σειρά

Οι φολίδες των δράκων είναι ανθεκτικές στη φωτιά αν και όχι εντελώς απρόσβλητες. Προστατεύουν την επιδερμίδα τους από κάτω που είναι πιο ευαίσθητη, καθώς και το μυικό τους σύστημα. Όσο γερνάει ένας δράκος, οι φολίδες του γίνονται πιο παχιές και πιο σκληρές, προσφέροντάς του ακόμη καλύτερη προστασία, και ακόμη και οι φλόγες του είναι πιο καυτές. Κι ενώ οι φλόγες ενός νεοσσού μπορούν να βάλουν φωτιά σε άχυρο, οι φλόγες του Μπαλήριον και της Βάγκαρ στην ακμή τους έλιωναν ατσάλι και πέτρες.

Χαρακτηριστικά

Μεγάλη θερμότητα εκπέμπεται από τα σώματα των δράκων σε σημείο ώστε να βγάζουν ατμό τις κρύες νύχτες. Εκπνέουν υπερβολικά καυτή φλόγα με την οποία ψήνουν το κρέας τους πριν το φάνε. Οι φολίδες τους είναι κατά πολύ, αλλά όχι εντελώς, ανθεκτικές απέναντι στη φωτιά, προστατεύοντάς το ευαίσθητο δέρμα και τους μύες από κάτω. Αυτό κατά κάποιον τρόπο κάνει τους δράκους απρόσβλητους στη φωτιά, μολονότι οι μικρότεροι σε ηλικία δράκοι τραυματίζονται από τη φωτιά ευκολότερα από τους γεροντότερους, μιας και οι φολίδες του δράκου γίνονται παχύτερες και σκληρότερες όταν γερνάει ο δράκος. Συγχρόνως, καθώς μεγαλώνει ένας δράκος, οι φλόγες του γίνονται πιο καυτές και πιο τρομερές. Κι ενώ οι φλόγες ενός νεοσσού μπορούν να ανάψουν φωτιά σε άχυρο, δράκοι σαν τον Μπαλήριον και την Βάγκαρ στο απώγιο της δύναμής τους, μπορούσαν (και το έκαναν) να λιώσουν ατσάλι και πέτρες. Λέγεται ότι οι δράκοι είναι ενσαρκωμένη φωτιά.


Οι δράκοι είναι ικανοί να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους που τους μεγαλώνουν. Έχουν ένα σχετικά υψηλό επίπεδο ζωώδους ευφυίας και μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να εξυπηρετήσουν ως πολεμικά οχήματα και να δεχτούν προφορικές εντολές. Λέγεται ότι οι δράκοι έχουν ιδιότροπη φύση. Υπακούν πιο εύκολα στη θέληση του αναβάτη τους αφού έχουν ταϊστεί και το στομάχι τους είναι γεμάτο. Οι Ταργκάρυεν έπρεπε να εκπαιδεύουν τους δράκους τους, για να μην καταστρέφουν τα πάντα γύρω τους στην αγριότητά τους.


Οι δράκοι μεγαλώνουν σε μέγεθος καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους, αλλά είναι άγνωστο πόσο μπορεί να ζήσουν ή πόσο μεγάλοι μπορεί να γίνουν. Ο μεγαλύτερος και γεροντότερος δράκος των Ταργκάρυεν, ο Μπαλήριον έζησε περίπου 200 χρόνια και μπορούσε να καταπιεί με τη μία ένα ολόκληρο μαμούθ, αλλά δράκοι που μεγάλωσαν σε καθεστώς αιχμαλωσίας θεωρείται ότι είναι μικρότεροι από τα άγρια αδέρφια τους. Όσο μεγαλώνουν οι δράκοι, τόσο μεγαλώνει και η όρεξή τους.


Οι δράκοι πιστεύεται ότι είναι εγγενώς δεμένοι με τη μαγεία και τις εποχές του κόσμου. Από τότε που οι δράκοι εξαφανίστηκαν από το Γουέστερος, η δύναμη της μαγείας έφθινε και οι χειμώνες έγιναν πιο παγωμένοι.


Ιστορίες για δράκους του πάγου με παγωμένες ανάσες λέγονται στο Γουίντερφελ από την Γριά Παραμάνα. Δεν είναι σίγουρο ακόμη αν αυτού του είδους οι δράκοι βρίσκονται μόνο στη σφαίρα της φαντασίας.

Αναπαραγωγή

Ο Μπαρθ, ο Μουνκούν και ο Τόμαξ έχουν αξιοσημείωτα αποκλίνουσες απόψεις όσον αφορά στις συνήθειες ζευγαρώματος των δράκων. Οι δράκοι γεννούν μεγάλα, φολιδωτά, αυγά για να αναπαραχθούν. Μέσα από τους αιώνες τα αυγά που δεν έχουν εκκολαφτεί μπορεί να απολιθωματοποιηθούν.


Οι δράκοι δεν έχουν σταθερή διαφοροποίηση φύλου - σύμφωνα με τον Μέιστερ Αίμον οι δράκοι είναι “μια το ένα μια το άλλο, ευμετάβλητοι όπως η φλόγα” που πιθανόν σημαίνει ότι είναι ικανοί να αλλάζουν το φύλο τους για κάποιο λόγο. Αυτή η γνώση χάθηκε αργότερα και πολλοί μέιστερ αμφισβητούσαν την αλήθεια της.


Είναι απίστευτα δύσκολο να βγάλει κανείς ασφαλές συμπέρασμα για το φύλο ενός δράκου, επειδή όπως τα κοινά ερπετά, δεν έχουν εξωτερικά αναπαραγωγικά όργανα. Ούτε φαίνεται να υπάρχει κάποιος αξιοπρόσεκτος διμορφισμός στους δράκους, όπως τα θηλυκά κάποιων ζώων που τείνουν να είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά και το αντίστροφο. Κατά το τέλος της ζωής της η Βάγκαρ (θεωρούνταν θηλυκή) ήταν τόσο μεγάλη όσο και ο Μπαλήριον (θεωρούνταν αρσενικός).


Το σχόλιο του Μέιστερ Γιάντελ στο βιβλίο Ο Κόσμος της Φωτιάς και του Πάγου υποδηλώνει ότι εκείνος προσωπικά πίστευε ότι ένας δράκος ήταν θηλυκός όταν γεννούσε αυγά.


Οι θηλυκοί δράκοι, όπως η Σύραξ, αναφέρονται ως δράκαινες. Η Μήλεϋς ονομαζόταν επίσης "η Κόκκινη Βασίλισσα", και η Τεσσάριον "η Γαλάζια Βασίλισσα", πιθανότατα υποδηλώνοντας το φύλο τους. Η Σύραξ ήταν γνωστό ότι γέννησε πολλές φορές αυγά.


Η Βάγκαρ, η Μεράξες, η Σύραξ, η Τεσσάριον, η Ονειροφωτιά και η Ασημόπτερος αναφέρονται ως θηλυκές στα ιστορικά έργα. Ακόμη και οι νεότεροι δράκοι,η Μούντανσερ και η Σρύκος, συνοδεύονται από θηλυκές αντωνυμίες στο λόγο. Ο τελευταίος δράκος των Ταργκάρυεν που πέθανε κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Αίγκον III, αναφερόταν επίσης ως θηλυκός, πιθανότατα επειδή άφησε πίσω του πολλά αυγά. Ο Μπαλήριον, ο Βέρμιθορ, ο Σάνφαϊρ, ο Σήσμοουκ, ο Προβατοκλέφτης, ο Γκρέι Γκοστ, ο Κανίβαλος και ο Στόρμκλαουντ αναφέρονται ως αρσενικοί. Το πιθανό φύλο των δράκων Κουίκσιλβερ, Μόργκουλ και Σρύκος δεν είναι προφανές. Ο δράκος Καράξες αναφέρεται τόσο ως αρσενικός όσο και ως θηλυκός. Σύμφωνα με τον Μέιστερ Αίμον οι δράκοι μπορούν να αλλάξουν φύλο.

Ιστορία

Αρχαίοι Δράκοι

Κρανία δράκων στα υπόγεια του Κόκκινου Φρουρίου
Η Νταινέρυς Ταργκάρυεν, η Άκαφτη - by Michael Komarck ©

Οι δράκοι είναι γηγενείς στην ήπειρο του Έσσος. Η Νταινέρυς υπενθυμίζει μια συζήτηση ότι οι πρώτοι δράκοι είχαν έρθει από τα ανατολικά, από τα Νησιά του Σκότους πέρα από Ασσάι και τα νησιά της Θάλασσας του Νεφρίτη. Οι ίδιοι οι αρχαίοι Βαλυριανοί πίστευαν ότι οι δράκοι προήλθαν από τις Δεκατέσσερις Φλόγες. Ανεξάρτητα από την καταγωγή τους, οι δράκοι ζούσαν στο μεγαλύτερο μέρος του γνωστού κόσμου του παρελθόντος, καθώς αρχαία οστά δράκων έχουν βρεθεί τόσο ψηλά στο Βορρά όσο και στο Ιμπ και ακόμη και στις ζούγκλες του Σοθόρυος.


Οι δράκοι ανακαλύφθηκαν περίπου 5000 χρόνια πριν από τους Βαλυριανούς στις Δεκατέσσερις Φλόγες, ένα δαχτυλίδι ηφαιστείων στην Βαλυριανή Χερσόνησο.Οι Βαλυριανοί αρίστευσαν στην τέχνη της ανατροφής των δράκων και τους χρησιμοποίησαν ως όπλα του πολέμου για να δημιουργήσουν μια τεράστια αυτοκρατορία. Μετά τον Όλεθρο της Βαλύρια, οι μόνοι δράκοι που είναι γνωστό ότι είχαν διασωθεί ήταν πέντε δράκοι στο Ντράγκονστοουν. Οι δράκοι ανήκαν τους Ταργκάρυεν που τους έφεραν από τη Βαλύρια όταν είχαν πάρει το δρόμο της εξορίας. Οι τέσσερις απ' αυτούς πέθαναν τελικά στο Ντράγκονστοουν, και ο μόνος που απέμεινε ήταν ο Μπαλήριον. Ωστόσο, δύο αυγά εκκολάφτηκαν από τα οποία γεννήθηκαν η Βάγκαρ και η Μεράξες.

Οι Δράκοι των Ταργκάρυεν

Οι Ταργκάρυεν χρησιμοποίησαν τον Μπαλήριον, την Βάγκαρ και την Μεράξες για να κατακτήσουν και να δημιουργήσουν τα Επτά Βασίλεια.


Συνέχισαν να τους χρησιμοποιούν σε πολεμικές συγκρούσεις. Δράκοι χρησιμοποιήθηκαν στον Πρώτο Ντορνιανό Πόλεμο στον οποίο σκοτώθηκε η Μεράξες το 10 AC.


Δράκος πολέμησε εναντίον δράκου στη Μάχη κάτω από το Μάτι του Θεού που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του Κουίκσιλβερ το 43 AC.


Κατά τη διάρκεια των εκατόν πενήντα χρόνων οι Ταργκάρυεν καβαλούσαν τους δράκους τους ως σύμβολο εξουσίας. Ο Βασιλιάς Τζαιχαίρυς I πήρε έξι δράκους μαζί του στο Βορρά για να επισκεφθεί τον Φύλακα του Βορρά. Ο Τζαιχαίρυς πάνω στον Βέρμιθορ, η Αλυσάννη στην Ασημόπτερο και άλλοι τέσσερις άγνωστοι προς το παρόν δράκοι.


Ο Μπαλήριον πέθανε τελικά από γεράματα το 94 AC, στα ύστερα χρόνια της βασιλείας του Τζαιχαίρυς I. Ο εγγονός του Τζαιχαίρυς και τελικά ο διάδοχός του, Βισέρυς Ι, ήταν αναβάτης του Μπαλήριον την εποχή του θανάτου του.


Πολλοί δράκοι εκκολάφτηκαν μετά την κατάκτηση. Το 129 AC, τις παραμονές του εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στην Ραινύρα και τον Αίγκον II, υπήρχαν είκοσι ζωντανοί δράκοι. Οι μεγαλύτεροι και γηραιότεροι δράκοι ήταν η Βάγκαρ, ο Βέρμιθορ, η Ασημόπτερος, η Ονειροφωτιά, η Μήλεϋς, ο Καράξες και η Σύραξ. Νεότεροι δράκοι οι οποίοι ήταν αρκετά μεγάλοι ώστε να είναι αξιόμαχοι ήταν ο Σήσμοουκ, ο Σάνφαϊρ, η Τεσσάριον, ο Βέρμαξ, ο Άρραξ, ο Τυράξες και η Μούντανσερ. Ο Στόρμκλαουντ, ο Μόργκουλ και η Σρύκος ήταν νεοσσοί, και άρα μικροί για να δεχτούν αναβάτη. Υπήρχαν επίσης τρεις "άγριοι" δράκοι που ζούσαν στο Ντράγκονστοουν τους οποίους δεν είχε ως τότε καταφέρει κανείς να τους καβαλήσει με επιτυχία: ο Γκρέι Γκοστ, ο Προβατοκλέφτης και ο Κανίβαλος. Ωστόσο, δεν κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι την ωριμότητα όλοι οι νεοσσοί που εκκολάπτονταν, όπως βλέπει κανείς στην περίπτωση της Ραίνα του Πέντος, της οποίας ο νεοσσός έζησε μόνο μερικές ώρες μετά την εκκόλαψή του.


Οι Ταργκάρυεν έχτισαν τον Δρακόλακκο για την διαμονή και στέγαση των δράκων.

Αφανισμός και Αναγέννηση

Κατά τη διάρκεια των αιώνων οι δράκοι των Ταργκάρυεν αφανίστηκαν. Πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν μέσα σε διάστημα τριών χρόνων, κατά τον εμφύλιο πόλεμο των Ταργκάρυεν που έμεινε γνωστός ως Ο Χορός των Δράκων. Οι γενιές των μετέπειτα δράκων δεν γίνονταν τόσο μεγάλοι όσο οι πρόγονοί τους. Έχουν διατυπωθεί υπόνοιες από κάποιους μέιστερ ότι οι δράκοι ήταν γεννημένοι για να βρίσκονται κάτω από τους ουρανούς και όχι εγκλωβισμένοι σε κλουβιά ή κελιά μέσα στον Δρακόλακκο, παρά το γεγονός ότι αυτός ήταν πελώριος. Ο Πρώτος Μέιστερ Μάργουιν, πάντως, θεωρεί ότι το Τάγμα των Μέιστερ με τον μυστικό σκοπό του να πατάξει τη μαγεία, ήταν υπεύθυνο για την εξαφάνιση των δράκων.

Στο τέλος του Χορού το 131 AC, μόνο τέσσερις δράκοι παρέμειναν ζωντανοί, αλλά απ' αυτούς, ο Προβατοκλέφτης και ο Κανίβαλος είχαν εξαφανιστεί. Η Ασημόπτερος αγρίεψε και επιτέθηκε σε όλους όσοι επιχείρησαν να την καβαλήσουν. Ο τέταρτος δράκος δεν εκκολάφτηκε παρά μόνο αργότερα μέσα στον πόλεμο. Ο δράκος Αυγή εκκολάφτηκε από άλλο ένα αυγό της Ραίνα του Πέντος. Υπήρχαν επίσης πολλά αυγά που είχαν αφήσει πίσω τους οι προηγούμενοι δράκοι. Όσοι ήταν ήδη ζωντανοί και αυτοί που μόλις είχαν εκκολαφτεί, θα επιβίωναν μόνο για ένα τέταρτο του αιώνα ακόμη. Ο τελευταίος δράκος ήταν ένα μικροκαμωμένο, αρρωστιάρικο και δύσμορφο πλάσμα και πέθανε νεαρό ακόμη το 153 AC κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Αίγκον III του Δρακοφονιά. Ήταν ένα πράσινο θηλυκό, μικρό, συρρικνωμένο με μαραμένα φτερά. Γέννησε μια φορά πέντε αυγά, που ποτέ δεν εκκολάφτηκαν.

Οι Ταργκάρυεν είχαν επίσης μια συλλογή από δεκαεννέα κρανία δράκων διαφόρων μεγεθών και ηλικιών που τα είχαν εκθέσει στους τοίχους της αίθουσας του θρόνου στο Κόκκινο Φρούριο. Κάποια από αυτά ήταν χιλιάδων χρόνων.

Μετά την εξαφάνισή τους, τα μοναδικά απομεινάρια από τους δράκους ήταν τα κρανία τους και μερικά απολιθωμένα αυγά. Τα αυγά ήταν εξαιρετικά πολύτιμα, τόσο για την ομορφιά και για την εξωτική τους φύση όσο και για την πιθανότητα που υπήρχε να εκκολάψουν δράκους. Σύμφωνα με τον Σερ Άρλαν του Πέννυτρη, τα καλοκαίρια έγιναν μικρότερα μετά το θάνατο των δράκων και οι χειμώνες μεγαλύτεροι και πιο σκληροί.

Πολλές μάταιες απόπειρες έγιναν για να εκκολαφθούν δράκοι από τα απολιθωμένα αυγά. Η Τραγωδία του Σάμερχωλ ήταν συνέπεια μιας τέτοιας προσπάθειας από τον Αίγκον V. O Αίγκον III, γνωστός ως Δρακοφονιάς, έβαλε εννέα μάγους να περάσουν την στενή θάλασσα για να χρησιμοποιήσουν τα μαγικά τους σε μια προσπάθεια να εκκολάψει αυγά. Ο ευσεβής Μπαίλορ I επιχείρησε να εκκολάψει αυγά προσευχόμενος από πάνω τους. Η τέχνη του να δαμάζει και να ελέγχει κανείς δράκους ώστε να τους καβαλήσει θεωρείται χαμένη, εκτός από τις γνώσεις που δίνονται σε μερικά υπερβολικά σπάνια βιβλία.

Σύμφωνα με τον Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν,

Δεν υπάρχουν πια δράκοι, απ' όσο γνωρίζουν οι άνθρωποι... αλλά αυτή είναι μια μεσαιωνική περίοδος και μεγάλα μέρη του κόσμου είναι ακόμη ανεξερεύνητα, κι έτσι υπάρχουν πάντα ιστορίες για εμφανίσεις δράκων σε μακρινούς, μυστηριώδεις τόπους. Οι μέιστερ τείνουν να αποδοκιμάζουν τέτοιες ιστορίες.

Τελικά, η Νταινέρυς Ταργκάρυεν κατάφερε να εκκολαφθούν τρεις δράκοι στην νεκρική πυρά του συζύγου της όταν μπήκε μέσα στη φωτιά ενώ αυτά βρίσκονταν μέσα της. Με την ανταλλαγή ζωής με ζωή που έκανε η Νταινέρυς, γεννήθηκαν οι πρώτοι τρεις δράκοι μετά από έναν αιώνα.

Σύμφωνα με το θρύλο, ένας δράκος μπορεί να εξημερωθεί με το φύσημα ενός κέρατος των δράκων




Η Νταινέρυς και ο Ντρόγκον στη σειρά

Οι Δράκοι της Νταινέρυς Ταργκάρυεν

Ιστορικοί Δράκοι

Κατά τη Διάρκεια του Πολέμου της Κατάκτησης

Dragons in flight – by Tomasz Jedruszek]. © Fantasy Flight Games

Μετά τον Πόλεμο της Κατάκτησης

Three dragons destroy a castle. by Tomasz Jedruszek. © Fantasy Flight Games

Άγνωστης ή Απροσδιόριστης Χρονολόγησης:

  • Ούρραξ (σύμφωνα με τον θρύλο τον σκότωσε ο Σέργουιν και πιθανότατα κινείται στη σφαίρα του μύθου, καθώς θα είχε ζήσει αιώνες πριν την άφιξη των Ταργκάρυεν).
  • Τέρραξ ο δράκος της Τζαινάρα Μπελαίρυς που κάποια εποχή πέρασε τρία χρόνια εξερευνώντας το Σοθόρυος.


Αυγά δράκων στη σειρά

Αυγά Δράκων

  • Αυγό του Αίγκον V - με λευκούς και πράσινους στροβιλισμούς
  • Αυγό του Μέιστερ Αίμον - είναι γνωστό ότι υπάρχει αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουμε περιγραφή του.
  • Αυγό του Αίριον Ταργκάρυεν - χρυσό και ασήμι, με φλέβες στα χρώματα της φωτιάς
  • Αυγό του Άμπροουζ Μπάτεργουελ - κόκκινο, με χρυσά στίγματα και μαύρες σπείρες
  • Αυγό του Έουρον Γκρέιτζοϋ - ο Έουρον ισχυρίστηκε ότι το έριξε στη θάλασσα.
  • {εκκολάφτηκε} Αυγό του Ντρόγκον - μαύρο σαν την μεταμεσονύκτια θάλασσα, με ζωηρούς κατακόκκινους κυματισμούς και στροβίλους.
  • {εκκολάφτηκε} Αυγό του Ραίγκαλ - βαθύ πράσινο, με γυαλιστερά στίγματα στο χρώμα του χαλκού
  • {εκκολάφτηκε} Αυγό του Βισέριον - ανοιχτό κρεμ με χρυσές ρίγες

Βιβλία σχετικά με Δράκους

Παραθέματα

Daenerys Targaryen, the Unburnt - by Michael Komarck ©
Οι δράκοι είναι ενσάρκωση της φωτιάς και η φωτιά είναι δύναμη.

Κουέιθ


Η θλίψη και η δόξα του οίκου μου.

Αίμον Ταργκάρυεν


Από τη στιγμή που ένας άντρας δει έναν δράκο να πετάει, ας μείνει στο σπίτι του, να φροντίζει τον κήπο του και να είναι ευχαριστημένος, γιατί αυτός ο απέραντος κόσμος δεν έχει δει μεγαλύτερο θαύμα απ' αυτό.
– ο Τύριον πάνω στην Ντροπαλή Κόρη, καθώς θυμάται κάτι που κάποιος είχε γράψει κάποτε.


Ο θάνατος βγαίνει από το στόμα ενός δράκου, αλλά ο θάνατος δεν μπαίνει από τον ίδιο δρόμο.
– Σέπτον Μπαρθ

Παρασκήνιο

Ο συγγραφέας Φύλλις Άιζενσταϊν έπεισε τον Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν να προσθέσει δράκους στο Παιχνίδι του Στέμματος. Ο Μάρτιν αφιέρωσε το Θύελλα από Ατσάλι στον Άιζενσταϊν.

Δείτε επίσης







Source: awoiaf

Translate: thanos1985 / konstantinaaa

--Nirne (συζήτηση) 22:59, 20 Φεβρουαρίου 2015 (CET)