Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν

Από Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου - Game Of Thrones GR
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζορτζ Ρ.Ρ. Μάρτιν
George R R Martin.jpg
Γεννημένος 20 Σεπτεμβρίου, 1948 (περίπου 65 χρονών)
Μπεϊόουν, Νιου Τζέρσεϊ
Επάγγελμα Συγγραφέας
Εθνικότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Θεματολογία Επιστημονική Φαντασία, Φαντασία Τρόμου, Φαντασία
Γνωστά Έργα Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου
Σύζυγοι Γκέιλ Μπούρνικ (1975–1979)
Πάρρις ΜακΜπράιντ (2011–present)


Ο Τζωρτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν (στα αγγλικά: George Raymond Richard Martin, συχνά αναφέρονται στο πρόσωπό του ως GRRM), γεννημένος στις 20 Σεπτεμβρίου 1948 στο Νιου Τζέρσεϊ, είναι Αμερικανός συγγραφέας και σεναριογράφος έργων φαντασίας, τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Διασημότερο διεθνώς έργο του είναι το έπος φαντασίας «Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου», το οποίο προσφάτως μεταφέρθηκε και σε τηλεοπτική σειρά ονομαζόμενη Παιχνίδι του Στέμματος. Η σειρά ξεκίνησε το 2011 και συνεχίζεται ακόμα, ενώ το κανάλι που την προβάλλει είναι το HBO στην Αμερική και η NOVA το προβάλλει στην Ελλάδα. Ο Μάρτιν συμπεριλήφθηκε το έτος 2011 στη λίστα του περιοδικού Time με τα «100 άτομα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως». Το 2012 κέρδισε το Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας για Επίτευξη Στόχου Ζωής. Ήταν παντρεμένος με την Γκέιλ Μπούρνικ (στα αγγλικά: Gale Burnick) από το 1975 μέχρι το 1979. Παντρεύτηκε την Πάρρις ΜακΜπράιντ (στα αγγλικά: Parris McBride) το 2011.

Βιογραφία

Ο Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου το 1948 στην Μπεϊόουν του Νιου Τζέρσεϊ. Κατάγεται από οικογένεια εργατικής τάξης, ως γιος φορτωτή πλοίων, και η οικογένειά του ζούσε κοντά στα λιμάνια του Μπεϊόουν. Στη νεότητά του, ο Μάρτιν ήταν ενθουσιώδης αναγνώστης και συλλέκτης εικονογραφημενων νουβέλων με υπερήρωες του 1960. Το τεύχος 20 από τους Τέσσερις Φανταστικούς (αγγλικά: Fantastic Four) περιέχει ένα γράμμα του προς τον συντάκτη που το έγραψε όταν ήταν ακόμα στο γυμνάσιο. Θεωρεί ότι η προσοχή που δόθηκε στο γράμμα του, και γενικά το ενδιαφέρον του για τα κόμικς, ανέπτυξε το ενδιαφέρον του στο να γράφει.

Το 1970 ο Μάρτιν πήρε Bachelor στην δημοσιογραφία από το Βορειοδυτικό Πανεπιστήμιο, στο Έβανστον του Ιλλινόις, αποφοιτώντας με άριστα. Το 1971 έκανε Master στη δημοσιογραφία στο ίδιο πανεπιστήμιο.

Ο Μάρτιν άρχισε να γράφει μικρές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας στις αρχές του 1970, και παρ' ότι η αρχή της καριέρας του ως επαγγελματίας συγγραφέας δεν ήταν εύκολη (μια από τις ιστορίες του απορρίφθηκε από διάφορα περιοδικά σαράντα-δύο φορές), δεν αποθαρρύνθηκε ποτέ. Αρκετά χρόνια αργότερα κέρδισε το πρώτο του βραβείο Hugo και Nebula για κάποια από τις μικρές ιστορίες φαντασίας του. Η πρώτη του ιστορία που έλαβε υποψηφιότητα για το βραβεία αυτά ήταν το Με το Πρωί Έρχεται η Ομίχλη (αγγλικά: With Morning Comes Mistfall), η οποία είχε εκδοθεί το 1973 από το περιοδικό επιστημονικής φαντασίας Analog. Η ιστορία δεν κέρδισε, αλλά ο Μάρτιν θεώρησε ότι και μόνο που μπήκε στο κλαμπ των "Χαμένων-του-Hugo-και-Nebula" ήταν ήδη μια αρκετά μεγάλη επιτυχία.

Το 1975 ο Μάρτιν παντρεύτηκε την Γκέιλ Μπούρνικ. Ο γάμος τους διήρκεσε τέσσερα χρόνια.

Το 1976 ο Μάρτιν, μαζί με το φίλο του και συνάδελφο συγγραφέα Gardner Dozois οργάνωσαν το πρώτο πάρτυ για τους "Χαμένους-του-Hugo-και-Nebula" στην πόλη του Κάνσας, στο 34ο συνέδριο Παγκόσμιας Επιστημονικής Φαντασίας MidAmeriCon. Μαζεύτηκαν όλοι οι συγγραφείς που είχαν χάσει, μαζί με τους φίλους και τις οικογένειές τους, για να συμπάσχουν παρέα μετά την απονομή των βραβείων Hugo που είχε γίνει την προηγούμενη μέρα. Το πάρτι ήταν μεγάλο και είχε σχεδιαστεί καλά εκ των προτέρων, άλλωστε ο Μάρτιν, που το είχε οργανώσει, είχε όντως χάσει ξανά εκείνη τη χρονιά. Εκείνη τη φορά ήταν υποψήφια η νουβέλα "...και Επτά Φορές Ποτέ Μη Σκοτώσεις Άντρα" (αγγλικά: "...and Seven Times Never Kill Man") και το μυθιστόρημα "Οι Καταιγίδες του Γουιντχέβεν" (αγγλικά: "The Storms of Windhaven,") που το είχε γράψει μαζί με την Lisa Tuttle. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, τα Πάρτι των Χαμένων του Hugo έγιναν ετήσιο γεγονός, και εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις που γίνονταν στο Worldcon, ενώ στην πορεία βρέθηκε και ένας πιο κατάλληλος τίτλος.

Παρ' ότι πολλή από τη δουλειά του είναι φαντασίας ή τρόμου, πολλά έργα του είναι επιστημονικής φαντασίας, που διαδραματίζονται στο μέλλον, όπως το 'Χίλιοι Κόσμοι' (αγγλικά: 'The Thousand Worlds' ) ή το 'Βασίλειο των Ανθρώπων' (αγγλικά: 'The manrealm'). Έχει επίσης γράψει τουλάχιστον ένα πολιτικής-στρατιωτικής φαντασίας, "Η Νύχτα των Βρικολάκων" (αγγλικά: "Night of the Vampyres"), που μπορεί να το βρει κανείς στην ανθολογία του Harry Turtledove "Η Καλύτερη Στρατιωτική Επιστημονική Φαντασία του εικοστού αιώνα."

Στο 1980 ο Μάρτιν άρχισε να γράφει και για τηλεόραση και να εργάζεται ως συντάκτης σε σειρές βιβλίων. Στην τηλεόραση, δούλευε στο Χόλιγουντ στην αναβίωση της σειράς του 1985 'Η Ζώνη του Λυκόφωτος' (αγγλικά: "Twilight Zone"), όπως και στη νέα σειρά Πεντάμορφη και το Τέρας. Ως συντάκτης βιβλίων, επέβλεψε την σειρά που ακόμα βγαίνει Wild Cards, που λαμβάνει χώρα σε ένα σύμπαν όπου ένας εξωγήινος ιός, απελευθερώθηκε πάνω από τη Νέα Υόρκη, σε μια αεροπορική επίθεση και έδωσε παράξενες δυνάμεις ή παραμορφώσεις σε αρκετούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, επηρεάζοντας την πορεία του κόσμου από κει και έπειτα. (Η έμπνευση για την ιστορία προέκυψε από ένα παιχνίδι ρόλων, με υπερήρωες από κόμικς, όπου ο Μάρτιν έπαιζε με φίλους που ήταν συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας.) Συνεργάτες σ' αυτή τη μεγάλη σειρά των Wild Cards έχουν υπάρξει οι Pat Cadigan, Stephen Leigh, Lewis Shiner, Howard Waldrop, Walter Jon Williams και Roger Zelazny. Οι δικές του συνεισφορές στην σειρά συνήθως αφορούν τον Thomas Tudbury, Ο Μεγάλος και Ισχυρός Χελώνας, ένας δυνατός ψυχοκινητικός άνθρωπος που το πετούμενο όχημά του, αποτελείται από ένα πολεμικά εξοπλισμένο Volkswagen Beetle. Η σειρά των Wild Cards συνεχίζεται υπό την καθοδήγηση και την επιμέλεια του Μάρτιν με πάνω από είκοσι βιβλία. Το 2012 η σειρά γιόρτασε την εικοστή πέμπτη επέτειό της.

Η νουβέλα του Μάρτιν Nightflyers, έγινε το 1987 ταινία που προβλήθηκε στην Αμερική.

Το 1991 ο Μάρτιν επέστρεψε στη συγγραφή μυθιστορημάτων, και άρχισε αυτό που τελικά κατέληξε στην επική του σειρά φαντασίας Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου το οποίο θα βγει συνολικά σε επτά τόμους. Ο πρώτος τόμος Παιχνίδι του Στέμματος εκδόθηκε το 1996. Το Νοέμβριο του 2005, το Βορά Ορνίων, το τέταρτο βιβλίο της σειράς, ονομάστηκε το νούμερο ένα Bestseller από τους The New York Times όπως και από την εφημερίδα της The Wall Street. Επίσης η Βόρα Ορνίων, το Σεπτέμβριο του 2006 προτάθηκε για τα βραβεία Quill και το Βρετανικό Βραβείο Φαντασίας. Τα βιβλία έλαβαν επαίνους και από συγγραφείς, αναγνώστες και κριτικούς.

Το ιδιωτικό κανάλι HBO αγόρασε τα δικαιώματα για την τηλεόραση για ολόκληρη τη σειρά Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου το 2007. Ο πρώτος κύκλος του Παιχνιδιού του Στέμματος άρχισε στις 17 Απριλίου, το 2011, προβαλλόμενο εβδομαδιαία, για δέκα επεισόδια της μίας ώρας. Βασίστηκε στο πρώτο βιβλίο της σειράς. Τους μήνες πριν την προβολή του πρώτου κύκλου, του HBO προώθησε πολλά τρέιλερ και σκηνές από τα γυρίσματα στο ίντερνετ, για να διαφημίσει τη σειρά. Η σειρά είναι η πιο ακριβή παραγωγή του HBO μέχρι τώρα, και υπολογίζεται ότι οι δύο πρώτοι κύκλοι κόστισαν περισσότερα από εξήντα εκατομμύρια δολάρια. Την Κυριακή, στις 3 Απριλίου του 2011, δύο βδομάδες πριν την πρεμιέρα της σειράς, το HBO έδειξε τα πρώτα δεκατέσσερα λεπτά του πρώτου επεισοδίου. Δύο μέρες μετά την πρεμιέρα στις 17 Απριλίου του 2011, το HBO ανακοίνωσε ότι το Παιχνίδι του Στέμματος θα ανανεώνονταν για δεύτερο κύκλο, μιας και έλαβε πάρα πολλές θετικές κριτικές και τηλεθέαση 4.2 εκατομμύρια με την τριπλή του βραδινή προβολή. Στο τέλος της πρώτης βδομάδας η τηλεθέαση πλησίασε στα εννιά εκατομμύρια. Σύντομα μετά το τέλος του πρώτου κύκλου, ανακοινώθηκε ότι η σειρά είχε προταθεί για δεκατρία βραβεία Emmy, συμπεριλαμβανομένου τα βραβεία για Καλύτερη Δραματική Σειρά και Καλύτερου Ηθοποιού (Μη πρωταγωνιστή). Τελικά κέρδισε δύο από τα βραβεία Emmy: το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μη πρωταγωνιστή) (Peter Dinklage) και το βραβείο για τους Καλύτερους Τίτλους Αρχής.

Το 2003 η Fantasy Flight Games, δημιούργησε το επιτραπέζιο παιχνίδι "Το Παιχνίδι του Στέμματος" και το 2010 το "Οι Μάχες του Γουέστερος", ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με μινιατούρες βασισμένο στις μάχες που απεικονίζονται στο "Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου". Έχουν βγει και εξακολουθούν να βγαίνουν και άλλα πολλά παιχνίδια και προϊόντα σχετικού περιεχομένου.

Ο Μάρτιν έχει υπάρξει κολεγιακός καθηγητής στη δημοσιογραφία και όταν ήταν νεότερος ήταν υπεύθυνος σε τουρνουά σκακιού. Στον ελεύθερό του χρόνο συλλέγει μεσαιωνικές μινιατούρες, διαβάζει και συλλέγει βιβλία επιστημονικής φαντασίας, φαντασίας και τρόμου, και αγαπάει ιδιαίτερα τις συλλογές των εικονογραφημένων νουβέλων του, που ακόμα αυξάνονται, και περιλαμβάνουν τα πρώτα τεύχη του Spider-Man και των Fantastic Four.

Στις 15 Φεβρουαρίου το 2011, ο Μάρτιν παντρεύτηκε την Πάρρις ΜακΜπράιντ, με την οποία ήταν μαζί πολύ καιρό, σε μια μικρή τελετή στο σπίτι τους στο Σάντα Φε του Νέου Μεξικού. Το ζευγάρι αντάλλαξε βέρες που τους τις έφτιαξαν τοπικοί τεχνίτες, σε Κέλτικο στυλ. Πολλοί φίλοι που έμεναν κοντά παρευρέθηκαν και γιόρτασαν μαζί τους. Στις 19 Αυγούστου, το 2011 παντρεύτηκαν ξανά με μια μεγαλύτερη τελετή και δεξίωση στο Renovation, το 69ο Παγκόσμιο Συνέδριο Επιστημονικής Φαντασίας, στο Ρένο της Νεβάδας, για να μπορέσουν να παρευρεθούν και οι φίλοι τους, από τον τομέα της φαντασίας και της επιστημονικής φαντασίας.

Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου

Main article: Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου

Το 1991 ο Μάρτιν επέστρεψε στη συγγραφή μυθιστορημάτων, όπου δεν υπάρχουν περιορισμοί όπως στις τηλεοπτικές παραγωγές, και ανέπτυξε την σειρά από μυθιστορήματα επικής φαντασίας Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η σειρά θα ολοκληρωθεί σε εφτά μέρη, από τα οποία μέχρι στιγμής έχουν εκδοθεί τα πέντε. Το πρώτο βιβλίο της σειράς, το Παιχνίδι του Στέμματος, εκδόθηκε το 1996. Ο Μάρτιν σταδιακά επέκτεινε τα αρχικά προγραμματισμένα για τριλογία σε τέσσερα, έξη και τελικά σε εφτά βιβλία. Το πέμπτο βιβλίο Ο Χορός των Δράκων εκδόθηκε το 2011.

Η ιστορία του Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου λαμβάνει χώρα στις φανταστικές ηπείρους Γουέστερος και Έσσος, με ιστορία χιλιάδων χρόνων. Η σειρά αφηγείται στο τρίτο πρόσωπο από 31 οπτικές γωνίες χαρακτήρων. Οι τρεις κύριες ιστορίες είναι: η καταγραφή ενός δυναστικού εμφύλιου πολέμου για τον έλεγχο του Γουέστερος μεταξύ πολλών ανταγωνιστικών οικογενειών, η αυξανόμενη απειλή των ψυχρών υπερφυσικών πλασμάτων Άλλων, που κατοικούν πέρα από ένα τεράστιο τείχος από πάγο στα βόρεια σύνορα του Γουέστερος και υποτίθεται ότι έχουν εκλείψει και η φιλοδοξία της Νταινέρυς Ταργκάρυεν, εξόριστης κόρης ενός βασιλέα δολοφονημένου 15 χρόνια πριν σε έναν εμφύλιο πόλεμο, να επιστρέψει στο Γουέστερος και να διεκδικήσει το νόμιμο θρόνο της.

Η σειρά φαντασίας έχει επαινεθεί για το ρεαλισμό της. Πραγματεύεται τη μαγεία για χάρη των μαχών και των πολιτικών ιντριγκών. Έχοντας εμπνευστεί από ιστορικά γεγονότα (όπως τα Wars of the Roses και Ivanhoe), ο Μάρτιν σκόπιμα αψηφά τους συμβιβασμούς της λογοτεχνίας του φανταστικού και συχνά εμφανίζει βία, σεξουαλικότητα και ηθικές κρίσεις. Οι κεντρικοί χαρακτήρες σκοτώνονται υποδεικνύοντας ότι οι υποτιθέμενοι ήρωες ίσως να μην βγουν αλώβητοι και οι αναγνώστες αφήνονται να αποφασίσουν ποιοι χαρακτήρες είναι καλοί ή κακοί.

Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου έχει λάβει κριτικές για τον τρόπο απεικόνισης των γυναικών, της θρησκείας και του φαγητού. Αρχικά εκδόθηκε χωρίς μεγάλη δημοτικότητα, όμως τα βιβλία της σειράς τώρα έχουν πουλήσει περισσότερα από 15 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες. Το τέταρτο και το πέμπτο βιβλίο της σειράς όπου πήραν στον Μάρτιν πάνω από πέντε χρόνια το καθένα να γραφτούν, έφτασαν στην κορυφή της λίστας με τα bestsellers των The New York Times με την έκδοση τους. Ανάμεσα στα πολλά παράγωγα έργα υπάρχουν τρεις σχετικές νουβέλες (η σειρά των Ντανκ και Εγκ), η τηλεοπτική σειρά της HBO Game of Thrones, η προσαρμογή σε κόμικς και αρκετά επιτραπέζια και βίντεο παιχνίδια. Στην Ελλάδα το πρώτο βιβλίο της σειράς με τίτλο Παιχνίδι του Στέμματος εκδόθηκε το 2004 από τις εκδόσεις Anubis ενώ σταδιακά κυκλοφόρησαν και τα υπόλοιπα βιβλία.

Η σειρά του HBO

Main article: Τηλεοπτική Μεταφορά

Κατά την ολοκλήρωση του βιβλίου Ο Χορός των Δράκων και άλλων εργασιών, ο Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν συμμετείχε στην παραγωγή της τηλεοπτικής μεταφοράς της σειράς των βιβλίων Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου. Η τηλεοπτική σειρά ονομάστηκε Game of Thrones. Ο Μάρτιν εξέλεξε την ομάδα παραγωγής και συμμετείχε και στη γραφή του σεναρίου. Το όνομά του βρίσκεται και στους τίτλους αρχής.

Το ιδιωτικό κανάλι HBO αγόρασε τα δικαιώματα για την τηλεόραση για ολόκληρη τη σειρά Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου το 2007. Ο πρώτος κύκλος του Game of Thrones άρχισε στις 17 Απριλίου, το 2011, προβλήθηκε εβδομαδιαία σε δέκα επεισόδια της μίας ώρας. Βασίστηκε στο πρώτο βιβλίο της σειράς. Τους μήνες πριν την προβολή του πρώτου κύκλου, το HBO προώθησε πολλά τρέιλερ και σκηνές από τα γυρίσματα στο ίντερνετ, για να διαφημίσει τη σειρά. Η σειρά είναι η πιο ακριβή παραγωγή του HBO μέχρι τώρα, και υπολογίζεται ότι οι δύο πρώτοι κύκλοι κόστισαν περισσότερα από εξήντα εκατομμύρια δολάρια. Την Κυριακή, στις 3 Απριλίου, το 2011, δύο βδομάδες πριν την πρεμιέρα της σειράς, το HBO έδειξε τα πρώτα δεκατέσσερα λεπτά του πρώτου επεισοδίου. Δύο μέρες μετά την πρεμιέρα στις 17 Απριλίου το 2011, το HBO ανακοίνωσε ότι το Game of Thrones θα ανανεώνονταν για δεύτερο κύκλο, μιας και έλαβε πάρα πολλές θετικές κριτικές και τηλεθέαση 4.2 εκατομμύρια με την τριπλή του βραδινή προβολή. Στο τέλος της πρώτης βδομάδας η τηλεθέαση πλησίασε στα εννιά εκατομμύρια.

Σύντομα μετά το τέλος του πρώτου κύκλου, ανακοινώθηκε ότι η σειρά είχε προταθεί για δεκατρία βραβεία Emmy, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων για Καλύτερη Δραματική Σειρά και Καλύτερου Ηθοποιού (Μη πρωταγωνιστή). Τελικά κέρδισε δύο από τα βραβεία Emmy: το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Μη πρωταγωνιστή) (Peter Dinklage) και το βραβείο για τους Καλύτερους Τίτλους Αρχής.

Θεματολογία

Οι κριτικοί έχουν περιγράψει τη δουλειά του Μάρτιν ως σκοτεινή και κυνική. Το πρώτο του μυθιστόρημα Dying of the Light, έδωσε τον τόνο των μελλοντικών του έργων: είναι τοποθετημένο σε έναν εγκαταλελειμμένο πλανήτη, που σιγά σιγά γίνεται ακατάλληλος προς κατοίκηση καθώς απομακρύνεται από τον ήλιο. Η ιστορία αυτή, όπως και πολλές άλλες ιστορίες του Μάρτιν, έχουν μια ισχυρή αίσθηση μελαγχολίας. Οι χαρακτήρες του είναι συχνά στεναχωρημένοι, ή μη ικανοποιημένοι, καθώς προσπαθούν να μείνουν ιδεολόγοι σε έναν σκληρό κόσμο. Οι ιστορίες του έχουν πολλά στοιχεία του τραγικού ήρωα. Ο κριτικός Reviewer T. M. Wagner γράφει, "Ας μην ειπωθεί ποτέ ότι ο Μάρτιν δε μοιράζεται την αγάπη του Shakespeare για την τραγικότητα." Αυτή η μελαγχολία συχνά είναι εμπόδιο για κάποιους αναγνώστες. Η ομάδα Inchoatus γράφει, "Αν η απουσία χαράς θα σας ενοχλήσει, ή αν ψάχνετε για κάτι πιο καθησυχαστικό, τότε μάλλον πρέπει να ψάξετε αλλού."

Οι χαρακτήρες του Μάρτιν είναι περίπλοκοι, καθ' ένας με ένα εντυπωσιακά πολύπλοκο παρελθόν και φιλοδοξίες. Το Publisher's Weekly σχολιάζει σχετικά με Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου, "Η πολυπλοκότητα των χαρακτήρων όπως η Νταινέρυς, Άρυα και του Βασιλοκτόνου θα κρατήσει τους αναγνώστες να γυρνάνε όλον αυτό το μεγάλο αριθμό σελίδων που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο, γιατί ο συγγραφέας, όπως ο Τόλκιν ή ο Τζόρνταν, μας κάνει να νοιαζόμαστε για την τύχη τους". Κανένας χαρακτήρας δεν είναι υπερβολικά τυχερός, ωστόσο η ατυχία, ο τραυματισμός, και ο θάνατος (ακόμα και ο ψεύτικος θάνατος) μπορεί να βρουν κάθε χαρακτήρα κεντρικό ή όχι, όσο και να τον συμπαθεί ο αναγνώστης. Ο Μάρτιν έχει δηλώσει ότι το να σκοτώνει σημαντικούς χαρακτήρες είναι σημαντικό για το βάθος της ιστορίας: "...όταν οι χαρακτήρες μου κινδυνεύουν, θέλω να φοβάστε να γυρίσετε τη σελίδα, οπότε πρέπει να δείξεις από την αρχή την μορφή του παιχνιδιού."

Σχέση με τους οπαδούς

Ο Μάρτιν είναι γνωστός για την τακτική παρακολούθηση συνεδρίων επιστημονικής φαντασίας και συνεδρίων κόμικς εδώ και πολλές δεκαετίες και το ότι είναι προσιτός από πολλούς θαυμαστές. Έχει επίσης καλή σχέση με την επίσημη ομάδα θαυμαστών του, την Αδελφότητα Δίχως Λάβαρα, και τους έχει επαινέσει στο παρελθόν για τα συνέδριά τους και τα πάρτι τους. Πολλοί από τους θαυμαστές του, μαζεύονται σε διαδικτυακά φόρουμ αφιερωμένα στην επική σειρά φαντασίας της Φωτιάς και του Πάγου και στη σειρά των Wild Cards.

Οι οπαδοί του Μάρτιν τον έχουν κριτικάρει για τα μεγάλα χρονικά κενά μεταξύ της έκδοσης των βιβλίων του, όπως το κενό των έξι χρόνων μεταξύ του τέταρτου τόμου Βορά Ορνίων και του πέμπτου τόμου Ο Χορός των Δράκων. Εκείνος απάντησε στο διαδίκτυο ότι είναι άδικη η απαίτηση των θαυμαστών του να αφιερώσει όλο του το χρόνο στα βιβλία, κάτι το οποίο δε θέλει να κάνει. Άλλωστε έχει πολλές δεσμεύσεις και εργασίες εκτός από το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου. Πολλοί από τους οπαδούς του εξέφρασαν ανησυχία ότι ο Μάρτιν θα αφήσει τη σειρά των βιβλίων ημιτελή, όπως ο συγγραφέας Robert Jordan με το Wheel of Time, που πέθανε πριν το ολοκληρώσει.

Ο Μάρτιν είναι ενάντια κάθε μορφής fan fiction, δηλαδή μυθοπλασίας θαυμαστών βασισμένη σε ιστορίες συγγραφέων, θεωρώντας ότι είναι παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων και κακή εξάσκηση για αυτούς που θέλουν να γίνουν συγγραφείς.


Ο Μάρτιν στο γκαλά των Time 100 το 2011

Βιβλιογραφία

Συγγραφέας

Μυθιστορήματα

  • Dying of the Light (1977) -- υποψήφιο για βραβείο Hugo το 1978 και για το Βρετανικό Βραβείο Φαντασίας το 1979
  • Windhaven (1981, με την Lisa Tuttle) -- υποψήφιο για βραβείο Locus SF το 1982
  • Fevre Dream (1982) -- υποψήφιο για βραβείο Locus SF and Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας το 1983
  • The Armageddon Rag (1983) -- υποψήφιο για βραβείο Locus SF και Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας το 1984
  • Η σειρά Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου:
    • Παιχνίδι του Στέμματος (1996) -- κέρδισε το βραβείου Locus, και υποψήφιο για βραβείο Nebula και Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας το 1997
    • Σύγκρουση Βασιλέων (1998) -- κέρδισε το βραβείου Locus, υποψήφιο για βραβείο Nebula, 1999
    • Θύελλα από Ατσάλι (2000) -- κέρδισε το βραβείου Locus, υποψήφιο για βραβείο Hugo και Nebula, 2001
    • Βορά Ορνίων (2005) -- υποψήφιο για βραβείο Hugo, Locus, και Βρετανικό Βραβείο Φαντασίας το 2006
    • Ο Χορός των Δράκων (2011) -- υποψήφιο για βραβείο Hugo, Locus and Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας
    • The Winds of Winter (αναμένεται)
    • A Dream of Spring (αναμένεται)
  • Hunter's Run (2007, η ανεπτυγμένη έκδοση της νουβέλας "Shadow Twin", την οποία είχε γράψει με τους Gardner Dozois και Daniel Abraham)

Επιλεγμένα μυθιστορήματα

  • "A Song for Lya", Ιούνιος του 1974
  • "Night of the Vampyres", το 1975
  • "The Skin Trade" το 1989
  • "Shadow Twin" (2004, με τους Gardner Dozois και Daniel Abraham)
  • Shadow Twin (2005, εκδόθηκε με σκληρό εξώφυλλο, εικονογραφημένο, υπογεγραμμένο και σε περιορισμένη έκδοση)

Επιλεγμένες νουβέλες

  • Sandkings, κέρδισε τα βραβεία Hugo και Nebula
  • Meathouse Man, 1976

Παιδικά βιβλία

  • The Ice Dragon

Συλλογές

  • A Song for Lya (1976)
  • Songs of Stars and Shadows (1977)
  • Sandkings (1981)
  • Songs the Dead Men Sing (1983)
  • Nightflyers (1985)
  • Tuf Voyaging (1987)
  • Portraits of His Children (1987)
  • Quartet (2001)
  • A RRetrospective (2003; επανεκδόθηκαν το 2006 και το 2007 ως Dreamsongs)

Τηλεόραση

  • The Twilight Zone
    • The Last Defender of Camelot (1986) - σεναριογράφος
    • The Once and Future King (1986) - σεναριογράφος, διορθωτής ιστορίας
    • A Saucer of Loneliness (1986) - διορθωτής ιστορίας
    • Lost and Found (1986) - σεναριογράφος
    • The World Next Door (1986) - διορθωτής ιστορίας
    • The Toys of Caliban (1986) - σεναριογράφος
    • The Road Less Travelled (1986) - σεναριογράφος, διορθωτής ιστορίας
  • Beauty and the Beast
    • Terrible Saviour (1987) - σεναριογράφος
    • Masques (1987) - σεναριογράφος
    • Shades of Grey (1988) - σεναριογράφος
    • Promises of Someday (1988) - σεναριογράφος
    • Fever (1988) - σεναριογράφος
    • Ozymandias (1988) - σεναριογράφος
    • Dead of Winter (1988) - σεναριογράφος
    • Brothers (1989) - σεναριογράφος
    • When the Blue Bird Sings' (1989) - σεναριογράφος
    • A Kingdom by the Sea (1989) - σεναριογράφος
    • What Rough Beast (1989) - σεναριογράφος
    • Ceremony of Innocence (1989) - σεναριογράφος
    • Snow (1989) - σεναριογράφος
    • Beggar's Comet (1990) - σεναριογράφος
    • Invictus (1990) - σεναριογράφος
  • Doorways (1993, πρώτο επεισόδιο που δεν προβλήθηκε) - σεναριογράφος, παραγωγός, δημιουργός
  • A Game of Thrones
    • Winter Is Coming (Πρώτο επεισόδιο) - σεναριογράφος, παραγωγός, δημιουργός
    • The Pointy End (Όγδοο επεισόδιο) - σεναριογράφος, 1η Σεζόν
    • Blackwater (Ένατο επεισόδιο) - σεναριογράφος, 3η Σεζόν
    • The Bear and the Maiden Fair (Έβδομο επεισόδιο) - σεναριογράφος, 3η Σεζόν


Εκδότης

Wild Cards (έχει επίσης συνεισφέρει στα βιβλία)

  • Wild Cards I (1987)
  • Wild Cards II: Aces High (1987)
  • Wild Cards III: Jokers Wild (1987)
  • Wild Cards IV: Aces Abroad (1988)
  • Wild Cards V: Down & Dirty (1988)
  • Wild Cards VI: Ace in the Hole (1990)
  • Wild Cards VII: Dead Man's Hand (1990)
  • Wild Cards VIII: One-Eyed Jacks (1991)
  • Wild Cards IX: Jokertown Shuffle (1991)
  • Wild Cards X: Double Solitaire (1992)
  • Wild Cards XI: Dealer's Choice (1992)
  • Wild Cards XII: Turn of the Cards (1993)
  • Wild Cards: Card Sharks (1993)
  • Wild Cards: Marked Cards (1994)
  • Wild Cards: Black Trump (1995)
  • Wild Cards: Deuces Down (2002)
  • Wild Cards: Death Draws Five (2006) (μυθιστόρημα του John J. Miller)
  • Wild Cards: Inside Straight (2008)
  • Wild Cards: Busted Flush (2008)
  • Wild Cards: Suicide Kings (2009)
  • Wild Cards: Fort Freak (2011) (Ένα αυτοτελές μυθιστόρημα)
  • Wild Cards: Lowball


Ανθολογίες ιστοριών με πολλά θέματα (σύνταξη μαζί με τον Gardner Dozois)

  • Warriors, μια μεγάλη ανθολογία με ιστορίες για πόλεμο και πολεμιστές (εκδόθηκε το Μάρτιο του 2010)
  • Songs of the Dying Earth, (2009)
  • Songs of Love and Death, ανθολογία ρομαντικών ιστοριών σε περιβάλλον φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας, (2010)
  • Down These Strange Streets, ανθολογία αστυνομικών ιστοριών με φαντασία και επιστημονική φαντασία, (2011)
  • Dangerous Women, αναμένεται. Μια ανθολογία που εστιάζει σε πολεμίστριες και δυνατούς γυναικείους χαρακτήρες, ο αρχικός τίτλος ήταν Femmes Fatales

Βραβεία

  • "A Song for Lya" 1975, βραβείο Hugo για Καλύτερη Νουβέλα
  • "Sandkings" 1980, βραβείο Hugo για Καλύτερη Ιστορία Μικρού Μήκους και βραβείο Nebula για Καλύτερη Ιστορία Μικρού Μήκους
  • "The Way of Cross and Dragon" 1980, βραβείο Hugo για Καλύτερη Ιστορία Μικρού Μήκους
  • "Portraits of His Children" 1986, βραβείο Nebula για Καλύτερη Ιστορία Μικρού Μήκους
  • "The Pear-Shaped Man" 1988, βραβείο Bram Stoker για Καλύτερη Μεγάλη Ιστορία Φαντασίας
  • "The Skin Trade" 1989, βραβείο Παγκόσμιας Φαντασίας για καλύτερη Νουβέλα
  • "Blood of the Dragon" 1997, βραβείο Hugo για καλύτερη Νουβέλα
  • A Feast for Crows 2006, υποψήφιο για βραβείο Quill και Βρετανικό Βραβείο Φαντασίας
  • Ανακηρύχθηκε από το περιοδικό Time "Ένα από τα 100 άτομα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως"
  • Ονομάστηκε Συγγραφέας της Χρονιάς 2011 από το USA Today
  • 2012 Παγκόσμιο Βραβείο Φαντασίας για Επίτευξη Στόχου Ζωής


Μια πιο ολοκληρωμένη λίστα με τα βραβεία και τις υποψηφιότητες του Μάρτιν μπορεί να βρεθεί στη λίστα Βραβείων Επιστημονικής Φαντασίας του περιοδικού Locus.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι



Πηγή: A Wiki of Ice and Fire

Μετάφραση από No one